Stellingen

Therapeutisch gebruik van vitaminen

Van de ontdekking van vitaminen in 1911 tot de jaren vijftig baseerden artsen hun diagnose van vitaminegebrek op duidelijk waarneembare symptomen, zoals bloedingen als gevolg van scheurbuik of verlamming door beriberi. In deze periode hebben onderzoekers de basis gelegd voor een nieuwe manier van kijken naar natuurlijke en synthetische vitaminen voor medische 

 doeleinden. 

In het midden van de jaren veertig van de vorige eeuw heeft de Canadese arts Evan V. Shute de ideeën over vitaminetherapie van de Hongaarse fysioloog en ontdekker van vitamine C, Szent-Györgyi, in praktijk gebracht. Shute en zijn collega’s gebruikten grote doses synthetische vitamine E om patiënten met een scala aan hart- en vaatziekten te behandelen. Rond dezelfde tijd begon Frederick R. Klenner, uit Reidsville, North Carolina, een aantal virale ziekten, waaronder polio, met beperkt succes te behandelen met grote doses synthetische vitamine C. In 1952 begon Abram Hoffer schizofrenen te behandelen met synthetische vitamine C en B3, met enig positief resultaat. Dit vormde het begin van een nieuwe manier van denken over vitaminen, ongeveer zoals wij nu over medicijnen denken. 

Zoals we weten zijn geïsoleerde, chemisch geproduceerde stoffen, bijvoorbeeld medicijnen, uitstekende symptoomonderdrukkers, maar we weten ook dat synthetische medicijnen en vitaminen toxische bijwerkingen hebben. Omdat ze niet ‘uit de natuur komen’ en geen deel uitmaken van een natuurlijk complex, beschouwt het lichaam ze als vreemde substanties en treedt ze daarom tegemoet met een immuunreactie. Deze immuunreactie verhindert niet noodzakelijk de verlichting van de symptomen, waardoor de indruk ontstaat van genezing. Het omgekeerde is echter het geval: wanneer het lichaam overvoerd wordt met synthetische substanties, verliest het niet alleen zijn ontvankelijkheid voor de werking ervan, maar moet het ook de stress verwerken die de immuunreactie met zich meebrengt. Dit is de reden dat het gebruik van synthetische vitaminen als onderdeel van een langetermijnbehandeling maar weinig succes oplevert. 

Het verdwijnen van symptomen is maar zelden een aanwijzing van genezing. Het komt dikwijls voor dat een ziekte terugkeert, ook nadat de symptomen met succes behandeld zijn. Hoe komt dat? Dat komt doordat de eigenlijk oorzaak van de ziekte of kwaal niet behandeld is. Er is pas sprake van gezondheid wanneer de tekorten die de symptomen en daarmee de ziekte veroorzaakt hebben, 

 aangepakt worden. 

Zoals we hebben aangegeven, zijn synthetische stoffen, welke dan ook, niet bruikbaar als bouwstenen van een volwaardige voeding. Daarom kunnen ze tekorten op fundamenteel niveau niet opheffen en leveren ze geen bijdrage aan de gezondheid. Hoewel synthetische vitaminen waarschijnlijk minder bijwerkingen hebben dan medicijnen, kunnen we ze beter zien voor wat ze zijn: synthetische medicijnen in lage dosering die een ziekte op oppervlakkig of symptomatisch niveau bestrijden. Dit is de belangrijkste reden dat ze als remedie maar beperkt effectief zijn. 

Vitaminen kunnen in noodgevallen worden ingezet en veel artsen plaatsen vitaminen in dezelfde categorie als medicijnen. Dat is zinvol; synthetische vitaminen zijn geïsoleerde, door de mens gemaakte chemische stoffen en om die reden gelijk aan medicijnen. In de natuur voorkomende vitaminen lijken helemaal niet op synthetische vitaminen en vallen om die reden niet in dezelfde categorie als medicijnen. Natuurlijke vitaminen zijn louter en alleen afkomstig van voedsel en medicinale bronnen, zoals fruit, groenten en plantenextracten. Synthetische vitaminen daarentegen worden in laboratoria door middel van chemische processen verkregen, gewoonlijk uit basale chemische elementen. 

Omdat de moleculaire structuur van in de natuur voorkomende vitaminen niet verstoord is door kunstmatige processen en de delicate matrix van cofactoren behouden is gebleven, zijn ze buitengewoon bruikbaar en effectief als basale nutriënt voor het opheffen van ziekte veroorzakende gebreken en het behoud van de gezondheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *